Tot de meest treurige en aangrijpende voorstellingen in de schilderkunst van de zeventiende eeuw behoren portretten van kinderen op hun doodsbedje. Door de hoge kindersterfte kregen ouders vaak niet de kans om hun kind in levende lijve te laten portretteren. In dat geval restte de mogelijkheid om na het overlijden een portret te laten schilderen. Het overleden kind in dit portret is waarschijnlijk een jongetje, aangezien het haar kort is gesneden. In de rechterhand houdt hij een lauriertak die hem tegen kwade geesten moest beschermen, terwijl hij in de linker een bloem kreeg geklemd. Losse, afgesneden bloemen stonden symbool voor een vroege dood en komen zowel in de schilder- als in de dichtkunst voor. Ook Rubens werd geconfronteerd met de broosheid van het jonge leven: in 1623 stierf zijn 12-jarige dochter Clara Serena.
Mijn winkelwagen (0)
