Van oudsher zijn de bewoners van de poolgebieden
uitstekende sculpteurs. Bij gebrek aan hout gebruiken zij vooral
ivoor, been en steen. Waar het accent traditioneel op
gebruiksvoorwerpen en religieuze voorwerpen zoals amuletten lag,
zijn de sculpteurs sinds het eind van de 19e eeuw overgeschakeld op
louter decoratieve beeldjes voor de verkoop aan buitenstaanders.
Dit sculptuurtje van een zeehondje dat op het ijs ligt te zonnen is
een mooi voorbeeld van de trefzekere wjize waarop de
Inuit-kunstenaars het gedrag van hun prooidieren weten te
vatten.